#23 : นิราศรำพัน(9)

posted on 01 May 2011 01:45 by indybastet in Poems
 
ตอนสุดท้าย ท้ายสุด ตอนจบซะทีน้า !!
 
นี่เป็นงานตอนปีสองวิชาแต่งคำประพันธ์ครับ
โดยมีคำสั่งว่าให้แต่งนิราศอะไรก็ได้เจ็ดหน้ากระดาษ A4+
 
 
ตอนจบแล้วครับ ตอนเก่าๆอยู่ทางด้านขวามือเลยนะ
 
---------------------------------------------------------------------------
 
 
นิราศรำพัน(ตอน 9) - อิสระรำพัน
 
 
จากรอยบาทยังมีทางให้ไปต่อ
ไม่ย่อท้อเพราะอยากรู้ยังสงสัย
สุดปลายทางคิชณกูฏมีอะไร
น่าสนใจต้องเดินไปติดตาม

ทางต่อไปเป็นทางขึ้นของตัวเขา
อยู่ที่เราค่อยๆเดินไม่ผลีลาม
เดินเรื่อยๆคงไม่เกินหนึ่งชั่วยาม
เดินติดตามคนอื่นเรื่อยเรื่อยไป

ระหว่างทางคงมีพระพุทธรูป
กล่องเทียนธูปให้ผู้คนได้กราบไหว้
เป็นทางเดินลาดชันกลางพงไพร
สบายใจธรรมชาติอยู่ท่ามกลาง

ไปจนถึงสุดทางผ้าเป็นแถบ
ค่อนข้างแคบกลางดงพงไพรร้าง
เรียกสุดเขตว่าผ้าแดงแขวนเป็นทาง
นาบระหว่างต้นไม้เป็นทางยาว

ว่ากันว่าพ้นเขตไปเป็นเมืองลับ
ช่างซ้อนซับหรือเป็นเพียงเขตต่างด้าว
ขึ้นป้ายเตือนอย่าลองดีเขตผ้ายาว
เล่นครั้งคราวจะหายวับไม่กลับมา

กลับที่พักรอเวลาจนมืดค่ำ
ฟังชี้นำจากพระครูชั้นเด่นฟ้า
หลวงพ่อเขียนบรรยายธรรมอย่างเมตตา
สนทนาสาธยายประสาธรรม

หลวงพ่อเขียนพากเพียรและสอนสั่ง
เหล่าศิษย์ฟังสมาธิปัญญาล้ำ
ในชีวิตมีศาสนาคอยชี้นำ
ให้มุ่งทำความดีแก่ปวงชน

พรแปดประการหลวงพ่อท่านสั่งสอน
เหมือนให้พรแก่ศิษย์เป็นล้นพ้น
พรว่าด้วยความสุขพอเพียงตน
เกิดเป็นคนควรหมั่นทำเพื่อสุขใจ

และยังว่าด้วยเรื่องของศีลห้า
ในทุกคราควรฝึกดำรงไว้
เป็นฐานธรรมปุถุชนคนทั่วไป
มีติดไว้ศีลห้าไม่เสียที

เช้ารุ่งขึ้นลงเขาอย่างปลอดโปร่ง
ในหัวโล่งจากธรรมเมื่อคืนนี้
ได้ข้อคิดสติปัญญาดี
ชีวิตนี้เกิดมาคงคุ้มกัน

ก่อนกลับบ้านเข้าระยองไปพักผ่อน
อาบแดดร้อนหาดแม่พิมพ์หฤหรรษ์
ก่อนถึงบ้านปลอดภัยใจอุ่นพลัน
เที่ยวสองวันได้สนุกและปัญญา

วันหยุดนี้ได้อะไรไปหลายอย่าง
ถมที่ว่างของความสุขที่เคยหา
หยุดยาวนี้ได้คุ้มค่าในเวลา
หยุดยาวหน้าเป็นเช่นนี้อีกคนดี

ทศกัณฐ์อันตัวข้าคงลาขาด
อย่าเกรี้ยวกราดไปเลยท่านเพื่อนซี้
ที่บอกไว้สิบหน้าตั้งนานปี
ไม่เข้าทีคงไม่ถึงแปดคงพอ

แปดจากสิบก็เกือบถึงที่ตั้งมั่น
แต่เพราะวันและเวลาพาให้ท้อ
จะสอบแล้ววันสองวันคงไม่พอ
ตัวข้าขอลาท่านทศกัณฐ์เอย
 
 
---------------------------------------------------------------------------
 
อยู่บนนั้นหลวงพ่อเขียนจะบรรยายธรรมทั้งคืนครับ เพราะนักแสวงบุญจะขึ้นเขาไปตลอดเวลา 
แต่เพราะที่นี่เปิดให้ขึ้นแค่ปีละ 2-3 เดือน นักแสวงบุญจึงเยอะเป็นพิเศษครับ เห็นเเล้วเหนื่อยแทนหลวงพ่อ
 
 
จบแล้วนะครับกับนิราศรำพัน
ขอบอกว่าตอนแต่งเหนื่อยมาก งงตัวเองเหมือนกันแต่งมาได้ไงจนตอนนี้ -*-
 
เอนทรี่หน้าจะเป็นอะไร รอติดตามอ่านได้เลยครับ
 
 
 
ขอบคุณสำหรับทุก Hot และ Comment นะครับ
 
 
 
:))
 
ทุกแคนโต้ บทกลอน บทความในนี้เป็นของ Bastet's Blog และ Bastet's Canto
นำไปใช้ในประการใดกรุณาให้เครดิตด้วยนะครับ เพื่อเป็นกำลังใจในการสร้างสรรค์ผลงานต่อๆไป
 
 

Comment

Comment:

Tweet

Sukoii แน.....รำพันได้เยี่ยมยอด มากแวะมาเปิดหูเปิดตาก็ได้รู้ว่า มีเพชรอยู่ตรงนี้big smile

#9 By Mr.Skuna on 2011-06-24 00:11

จบซะแล้ว..

#8 By Kanya on 2011-05-03 09:52

นับถือจริงๆ แต่งได้ยังไงคะเนี่ยย

ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะbig smile

#7 By ll-omoji-ll on 2011-05-02 02:17

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

อย่างที่บอกครับ..

มันเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่จริง ๆ กว่าจะกลั่นมันออกมา..

ไม่ง่ายเลย..

แล้วต่อไปจะเป็นอะไรครับ..

อันนี้ต้องติดตาม 555+^^big smile big smile big smile
ขอบคุณที่แอดนะ
ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน confused smile

ไว้จะมาติดตามอ่านเรื่องต่อไปจ้ะ big smile

#5 By kekhuay on 2011-05-01 19:20

555+ ผมชอบ อันนี้ จริงใจดี

จะสอบแล้ววันสองวันคงไม่พอ
ตัวข้าขอลาท่านทศกัณฐ์เอย sad smile

#4 By kae on 2011-05-01 16:45

ผมเองเห็นแล้วก็เหนื่อยแทนเหมืนกันครับ

แต่ได้ไปเที่ยวแล้ว ไหนๆก็ได้ฝึกสมองและทำในสิ่งที่ตัวเองรักไปด้วย ก็คงได้ใช้เวลาคุ้มอย่างที่บอกจริงๆ แหละเนอะ big smile Hot!
แต่งได้อ่านง่ายมาก

เข้าใจง่ายด้วย

สุดยอดมากครับ

ปล.ขอแอดเช่นกันนะครับ
ปล2.ยินดีที่รู้จักเช่นกันครับ big smile

#2 By GilMist on 2011-05-01 02:12

สรุปแล้วได้แปดหน้า ไม่ถึงสิบ
เพราะช่วงนั้นแต่งไม่ทัน จะสอบแล้ว sad smile sad smile

#1 By อิสระรำพัน on 2011-05-01 01:54