วันนี้ผมไปทำธุระนอกบ้าน
ไปส่งของให้เด็กคนนึงแถวๆมหิดล

เป็นเส้นทางที่ไม่เคยไป
ผมก็ไม่สนใจ มองข้างทางตามประสาไปเรื่อยๆ


จนเมื่อรถเมล์หยุดที่ป้ายๆหนึ่ง
ซึ่งเด็กนักเรียนรอกันเป็นจำนวนมาก
 

แล้วเด็กนักเรียนก็ขึ้นรถมาจำนวนหนึ่ง..
 

ส่งผลทำให้เสียงบนรถเมล์ดังมาก
จากการโหวกเหวกของเด็กๆหลังรถ


ผมเริ่มรำคาญกับเสียงนั่น...
 

แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
จึงใส่หูฟังแล้วมองออกไปนอกหน้าต่างรถทางเดิม
 

สักพัก วูบหนึ่งของความคิดก็ได้แว้บเข้ามาในหัว..
 
 
 

"เด็กหัวเกรียนเตะบอลกับเพื่อนบนสนามเขียวในโรงเรียน"
ใช่.. เราเคยมีช่วงเวลาเหล่านั้น
 
 
"เด็กหัวเกรียนสะพายเป้ใบเก่าๆ ขลังๆ"
ใช่.. เราเคยมีช่วงเวลาเหล่านั้น
 
 
"เด็กหัวเกรียนส่งเสียงดังหลังรถเมล์กับเพื่อน"
ใช่.. เราเคยมีช่วงเวลาเหล่านั้น
 
 
"เด็กหัวเกรียนเสื้อลอยชาย เดินรองเท้าเหยียบส้น"
ใช่.. เราเคยมีช่วงเวลาเหล่าันั้น
 
&