คำเตือน :
เจตนาของเอนทรี่ไม่ได้ต้องการวิจารณ์ตัวภาพยนตร์
แต่ถ้าเขียนไปแล้วมีส่วนที่เหมือนการวิจารณ์ก็.. ถือว่าเป็นกำไรคนอ่านแล้วกัน
 
 
 
สัปดาห์ก่อนได้ไปดู Top Secret : วัยรุ่นพันล้าน
แล้วทำให้ผมได้แง่คิดต่างๆนาๆ
 
โดยส่วนตัวตั้งแต่ได้ดูตัวอย่าง
ผมรู้สึกสนใจชีวิตของ 'ต๊อบ' มากๆ
 
เพราะรู้สึกว่าตัวผมตอนนี้
กำลังคล้ายๆกับ 'ต๊อบ' ในอดีตเหมือนกัน
 
.
.
.
เนื้อหา(อาจจะ)เป็นการแอบสปอยล์ 
โปรดทำใจถ้าอยากอ่านต่อ
 
ผมรู้สึกว่าชีวิตของเค้าไม่ได้ลำบากตั้งแต่แรก
เค้าสามารถหาเงินได้ตั้งแต่เด็กๆ
(เงินก้อนโตซะด้วย ไม่ใช่เล็กน้อย)
 
ถ้าเค้าไม่เฟ้อใช้เงินมั่วซั่ว
ผมว่าชีวิตเค้าจะประสบความสำเร็จเร็วกว่านี้
 
 
จริงอยู่.. ที่เค้าเป็นคนที่มีแรงจูงใจในตัวเองสูงมาก
(ดูได้จากคิดเร็ว ทำเร็ว)
แต่เป็นคนที่ 'มุทะลุ' เกินไป
จนในที่สุด.. มันกลายเป็นความ 'ดันทุรัง'
 
ทำให้หลายๆครั้งชีวิตต้องเกิดทางแยก
สร้างความลำบากให้กับตัวเอง
 
 
แต่ถึงอย่างนั้น เค้าก็ยังคงพยายาม
พยายามทำตามความเชื่อตนเอง โดยไม่สนใจคำของคนอื่น
บวกกับดวงและโอกาส
ที่ผลักดันสาหร่ายของเค้าให้ไปขึ้นหิ้งที่เซเว่น
 
 
ผมเดินออกจากโรง ผมกล้าพูดได้เลย..
'เค้า' ทำให้ผมมีแรงเดินตามเส้นทางความฝันอีกครั้ง
 
จากที่มันเคยเหมือนจะริบหรี่ๆ ติดๆ ดับๆ ตลอดเวลา
'เค้า' เป็นชนวนที่ทำให้มันติดแบบถาวรอีกครั้ง
 
 
ด้วยความที่เป็น 'ภาพยนตร์'
มันต้องเกินจริงบ้างเป็นธรรมดา
แต่หลังจากบวกลบคูณหารความเกินจริงออกไป
 
 
ดูยังไง.. ชีวิตของ 'ต๊อบ' ก็เคยลำบากมา่มากอยู่ดี
 
 
 
สิ่งที่เป็นมายา
คือสคริปบทพูด ฉาก แสง และอื่นๆอีกมากมาย
 
แต่สิ่งที่เป็นเรื่องจริง
คือ 'ประสบการณ์-ความกล้า-ความพยายาม-ความบ้าบิ่น' ของคนหนึ่งคน
 
 
 
ผมสัมผัสสิ่งเหล่านั้นได้จากเค้า
'เศษสาหร่าย' ที่ได้วันนี้ มีความหมายต่อชีวิตจริงๆ
 
 
ขอบคุณครับ..
 
 
 
 
 
-------------------------------------------------------------------------
 
 
เศษสาหร่ายอยู่ในเพจเต็มเลย มากดไลค์กันนะ :
กวีสามบรรทัด อ่านง่าย ได้ข้อคิด สะกิดจินตนาการ :)
 
 
 
 
มีทวิตเตอร์แคนโต้แล้วครับ
Follow กันได้นะ @Bastet_Canto
 
 
 
 
 
ขอบคุณสำหรับทุก Hot และ C