นิทานอีสป :
คือ เรื่องเล่าโดยผ่านจินตนาการของผู้เล่า
โดยสอดแทรกข้อคิด คติเตือนใจไว้ในแต่ละเรื่อง
 
นิทานอีสัส :
คือ ทุกอย่างตามที่อธิบายไปแล้วด้านบน
เพียงแค่นำมาปรับให้เหมาะสมกับยุคสมัย
 
 
 
# เปิดตัวหมวดใหม่  Category : Fables
ต่อจากนี้ จะมีนิทานมาให้อ่านกันบ่อยๆแล้วนะจ๊ะ เด็กๆ !!!
 
 
---------------------------------------------------------------------------
 
 
 
นิทานอีสัส(1) - ลูกหมูสามตัว
 
 
 
 
 
กาลครั้งหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้..
 
 
มีครอบครัวหมูอยู่ครอบครัวหนึ่ง
ประกอบด้วยแม่หมู และหมูสามพี่น้อง
 
 
 
อยู่มาวันหนึ่ง..
แม่หมูได้เรียกสามพี่น้องหมูมาคุยกัน
 
"นี่ลูก พวกลูกๆก็โตพอที่จะออกไปชีวิตเองได้แล้วนะ
แม่อยากให้พวกสร้างบ้านขึ้นมาคนละหลัง"
 
"โห แม่ฮับ ผมโคตรขี้เกียจอ่ะ"
หมูคนโตรีบบอกปัด
 
"ไม่ได้ ลูกโตแล้ว!! เอางี้ ถ้าสร้างบ้านเสร็จ
อยากได้อะไรบอกแม่ แม่จะซื้อให้ ดีมั้ย"
 
 
"ดีฮับ ผมอยากได้ไอแพด" - ลูกหมูคนโตเรียกร้อง
 
"ผมอยากได้เพลย์สาม" - ลูกหมูคนกลางอ้อนวอน
 
"ผมขอจักรยานคันนึงก็พอครับ" - ลูกหมูสุดท้องขอแบบถนอมเงินในกระเป๋าแม่
 
 
 
"ได้เลยจ้ะ ไปแยกย้ายกันสร้างได้แล้ว"
 
...
 
บ้านของหมูคนโตจึงทำขึ้นมาแบบลวกๆ
เพียงนำฟางจากหลังบ้านมาปกคลุมให้มิด ก็เป็นอันเสร็จสิ้น
 
หมูคนกลางสร้างด้วยไม้
แต่ยังคงตอกตะปูไม่ทั่ว ตอกแบบให้ไม้อยู่ชิดๆกันเท่านั้น
 
หมูคนสุดท้องสร้างบ้านด้วยปูนและคอนกรีต
คงทนมากและสวยงามที่สุดในสามหลัง
 
 
 
เมื่อบ้านแต่ละหลังเสร็จสิ้น
ต่างคนก็แยกย้ายเข้าบ้านตัวเอง มีความสุขกับของรางวัลทีได้ขอแม่ไว้
 
 
จนกระทั่งวันหนึ่ง..
มีหมาป่าหิวโซได้ผ่านมายังบ้านของลูกหมูสามตัว
 
"หึหึ บ้านหมูเรอะ แดกแม่งให้หมด !!"
 
 
หมาป่าเริ่มที่บ้านหลังของหมูคนโต
หมาป่าสูดหายใจเข้าลึกๆ และเป่าออกมา
 
"พู้ววว ว ว ว ว ว ว ว ว"
 
"เชี่ยยย ปากเหม็นสัส บ้านกูก็พัง ชิบหายแล้วววว"
 
 
บ้านฟางราบเป็นหน้ากลอง
หมูคนโตต้องหนีไปพึ่งหมูคนกลาง
 
 
"หึหึ บ้านไม้เรอะ นึกเหรอว่ากูพังไม่ได้.
พรู้ววววววววววววว ว ว ววววววววววว ว ว "
 
"หือ เช็ดเป็ด กลิ่นแม่งทรงพลังสัส หนีโว้ยยยย"
 
 
บ้านไม้ล้มครืนไม่เป็นท่า
หมูผู้พี่ทั้งสองวิ่งเข้าบ้านคอนกรีตของน้องสุดท้อง
 
 
"ไอหมาบ้า มึงพังคอนกรีตไม่ได้หรอก
แน่จริงก็เข้ามา วะฮ่า" - หมูคนโตเยาะเย้ยสุดตีน
 
หมูคนกลางรีบสมทบ - "ใช่แล้ว แม่งกากสัส
แน่จริงมึงก็เข้ามา... อะ อ้าว"
 
 
ในระหว่างที่ทั้งสองพูด
หมูคนสุดท้องเปิดประตูให้หมาป่าเข้ามาอย่างเป็นมิตร
 
 
"ฮะ เฮ้ยยย ไอหมูน้อง มึงทำเชี่ยไรวะ มันจะฆ่าเรานะเว้ย"
 
"เออ มึงรู้ป่ะเนี่ย ว่าทำอะไรลงไป"
 
 
 
"ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้วพี่ชาย..
 
เชิญครับ.. คุณหมาป่า
อย่าลืมที่สัญญาไว้นะครับ 'แผนที่ทางไปบ้านหนูน้อยหมวกแดง' "
 
 
หมาป่ายิ้มอย่างรู้งาน
"ไม่ลืมหรอก ขอเคลียร์ตรงนี้ให้เสร็จก่อน.."
 
 
"ตามสบายครับ.."
พูดเสร็จ ลูกหมูสุดท้องเดินออกจากบ้าน
ก่อนออก หยุดที่หน้าประตู และหันมาพูดกับพี่ชายทั้งสอง
 
 
 
"พวกมึงมันไร้ประโยชน์ ลาก่อน.."
 
 
 
สิ้นคำบอกลา
เสียงโหยหวนของสองหมูผู้พี่ก็ดังก้องกังวานไปทั่วบริเวณ
 
 
...
.
.
 
..
.
 
 
"ไปสูบลมจักรยาน เตรียมตัวไปหาหนูน้อยหมวกแดงดีกว่า"
 
 
 
 
 
 
 
 
 
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :
 
'คนใกล้ตัว' ที่สุด อาจจะเป็นคนที่ 'น่ากลัว' ที่สุดก็ได้
ฉะนั้น อย่าไว้ใจใครง่ายๆ แม้กระทั่ง 'คนใกล้ตัว'
 
 
 
 
 
---------------------------------------------------------------------------
 
อ่านนิทานกันเสร็จแล้ว :
มากดไลก์เพจแคนโต้กันนะ เด็กๆ !!!
 
 
 
มีทวิตเตอร์แคนโต้แล้วครับ
Follow กันได้นะ @Bastet_Canto
 
 
 
 
ขอบคุณสำหรับทุก Hot และ Comment นะครับ 
 
 
:))

ทุกแคนโต้ บทกลอน บทความในนี้เป็นของ Bastet's Blog และ Bastet's Cantoนำไปใช้ในประการใด