นิทานอีสป :
คือ เรื่องเล่าโดยผ่านจินตนาการของผู้เล่า
โดยสอดแทรกข้อคิด คติเตือนใจไว้ในแต่ละเรื่อง
 
นิทานอีสัส :
คือ ทุกอย่างตามที่อธิบายไปแล้วด้านบน
เพียงแค่นำมาปรับให้เหมาะสมกับยุคสมัย
 
 
 
---------------------------------------------------------------------------
 
 
 
นิทานอีสัส(2) - กระต่ายกับเต่า

 
 
 
 
กาลครั้งหนึ่ง.. ณ ป่าลึกแห่งหนึ่ง
 
 
เต่าตัวหนึ่งกำลังพักผ่อนอยู่ริมน้ำ
ถือไอโฟนถ่ายรูปกับธรรมชาติอย่างเบิกบานใจ
 
 
ตกเย็น เจ้าเต่ากำลังเดินกลับบ้าน
พลันมีกระต่ายตัวหนึ่งเดินสวนมา พร้อมคำพูดที่ส่อแววหาเรื่อง
 
 
"ไอเตี้ย จะไปไหนวะ"
 
"ตีหัวพ่อมึงมั้ง"
เจ้าเต่าไม่สั่นสะท้าน กวนตีนเข้าสู้
 
"อ้าว กวนตีนเหรอ วิ่งแข่งกับกูป่ะ สัส"
กระต่ายอยากเอาชนะ จึงเลือกวิธีสกปรกนี้มาใช้
 
"อย่าคิดว่ากูไม่กล้า มาเหอะ"
 
"ดีมาก เดี๋ยวกูจะเรียกสัตว์ทั้งป่ามาเป็นพยาน
ใครแพ้ต้องกราบตีนคนชนะนะมึง"
 
...
 
 
เมื่อสัตว์ทั้งป่ามาถึง
กระต่ายก็บอกกฏกติกาให้ได้ฟังทั่วกัน
 
"ข้ากับกระต่ายจะวิ่งแข่งกัน จุดเริ่มต้นคือตรงนี้
และเส้นชัย อยู่ที่พารากอน พาร์คตรงนั้น
 
อย่าลืมเป็นพยานด้วย ใครแพ้ต้องกราบตีนคนชนะ"
 
 
 
"เอานะ
5.. 4.. 3.. 2.. 1.. ไป !!"
 
 
สิ้นเสียงเริ่มต้น
กระต่ายวิ่งด้วยความเร็วไฮสปีด ขึ้นนำทิ้งห่างอย่างรวดเร็ว
 
เจ้าเต่าเริ่มต้นอย่างเชื่องช้า
เดินเอื่อยๆไปเรื่อยๆ..
 
 
กระต่ายวิ่ง
จนมั่นใจแล้วว่าทิ้งห่างหลายขุมแล้ว
 
"แม่งยังมาไม่ถึงหรอก แวะตีดอทดีกว่า"
กระต่ายแวะร้านเกมข้างทาง อย่างชะล่าใจ
 
 
เวลาผ่านไปนานพอสมควร
เจ้าเต่าเดินต้วมเตี้ยมไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ
 
เดินจนผ่านร้านเกมที่กระต่ายเล่น
และมีทีท่าว่าจะถึงเส้นชัยแล้ว
 
 
"โอ๊ย ง่วงจัง เจ้ากระต่ายคงเล่นเกมอีกนาน นอนก่อนดีกว่า"
เจ้าเต่านอนพัก ทั้งๆที่เส้นชัยอยู่แค่เอื้อม
 
...
 
เจ้าเต่าตื่นจากการนอนหลับงีบใหญ่
รีบเดินต้วมเตี้ยมมุ่งไปยังเส้นชัย
 
เมื่อไปถึงเส้นชัย
ก็เห็นสัตว์ป่านน้อยใหญ่ยืนรออยู่ รวมถึงกระต่ายด้วย
 
 
"วะฮ่าๆๆๆ มึงแพ้กูแล้ว ไอกากเต่า มากราบตีนกูซะดีๆ"
กระต่ายถากถางอย่างได้ใจ
 
 
"ไอเต่าโง่ ไอควาย หลับทำห่าไร"
"แพ้ซะ ไอโง่"
"เสียแรงที่เชียร์มึง โง่หลับซะนี่"
 
เหล่ากองเชียร์น้อยใหญ่ด่าอย่างหัวเสีย
กับพฤติกรรมชะล่าใจของเต่า
 
 
 
พล้อยค่ำ หลังฝันร้ายผ่านไป
เจ้าเต่าเดินคอตกกลับบ้านอย่างเดียวดาย..
 
เจ้าเต่าครุ่นคิดถึงเหตุการณ์ที่ผ่านไป
 
"เราทำถูกแล้วเหรอ..
เราทำแบบนี้เพราะอะไร.."
 
 
เดินคิดจนถึงบ้าน กำลังจะเข้าประตูบ้าน
เห็นสิ่งหนึ่งสอดใต้ประตู..
 
เป็นซองธรรมดาๆ เจ้าเต่าหยิบขึ้นมาเปิดดู
รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้า
 
 
เจ้าเต่ายิ้มกริ่มมีความสุข เดินเข้าบ้านอย่างสบายใจ
ราวกับว่าฝันร้ายนั้นไม่เคยเกิดขึ้นเมื่อตอนเย็น
 
 
"เราทำถูกแล้ว
เราทำเพราะเจ้าสิ่งนี้แหละ"
 
 
...
.
.
 
..
.
 
 
ในซองนั้นมีเงินปึกใหญ่อยู่ก้อนหนึ่ง
และมีกระดาษใบเล็กเขียนข้อความไว้ตรงกลาง
 
 
 
"ละครสมจริงมาก ขอชื่นชม
ยินดีที่ได้ร่วมธุรกิจกัน..
 
กระต่าย"
 
 
 
 
 
 
 
 
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :
 
คุณธรรม ความถูกต้องทั้งหลาย
อาจเปลี่ยนแปลงไป 'ด้วยเงิน'
 
ระวังตัวไว้ให้ดี
บางทีคุณอาจจะถูก 'ขาย' โดยไม่รู้ตัว 
 
 
 
 
 
-----------------------------------------------------------